Sevgili kardeşimiz Hrant Dink’i, aramızdan alınışının 4. yılında her yerde çeşitli etkinliklerle anacağız.
Onu anarken, ilk vurulduğunda gösterilen görkemli saygıya, sahiplenmeye, kucaklamaya, sarılışa yakışır bir tutum takınmak çok önemli.
Yine hep birlikte olalım.
Ve yine tüm kimliklerimizden, inançlarımızdan, partilerimizden, kurumlarımızdan sıyrılarak Hrant’ın arkadaşları, dostları, sevenleri olarak onu analım.
Anmalara sadece Hrant için gidelim…
Hrant’a gidelim…
Yalnız gidelim…
Kendimizi göstermek, bayrağımızı dalgalandırmak, sloganımızı haykırmak, faydalanmak için hareket etmeyelim.
Daha önce becerilen, ama unutulması muhtemel vakur duruşu bozmayalım…
Ortak bir ruh haliyle, yerinde ve ortak sloganlarla, onunla tekrar kucaklaşalım…
Varlığını hissedelim…
Yokluğuna isyan edelim…
Hepimiz hâlâ Hrant’ız, hâlâ Ermeniyiz, diyelim…
Bebeklerden katil yaratan karanlığı aydınlatmak için ışık olalım...
