Katliamdan kaçan Êdiziler Midyat'a sığındı

IŞİD'in Êzidi Kürtlerin yaşadığı Şengal'i işgal ettikten sonra Şêxan ilçesine de saldırması üzerine burada yaşayan binlerce Êzid, Türkiye'ye sığındı.

Mülteci ailelerden bir kısmı Midyat'a bağlı Êzidi köyü Bacinê (Güven) Köyü'ndeki taziye ve konuk evine yerleştirildi. Aileler, pasaportları olmadığı için Güney Hükümeti tarafından çocuklarının geçişlerine izin verilmediğini söyledi.

IŞİD'in 3 Ağustos günü Şengal'i işgal ederek Êzidi katliamına girişmesi sonrasında, Şengal ve Şêxan bölgelerinde yaşayan binlerce Êzidi aile kaçmak zorunda kaldı. Duhok, Zaxo gibi kentlere yerleşen ailelerin bir kısmı ise Habur Sınır Kapısı'ndan Türkiye'ye giriş yaptı. Êzidi aileler, yakınlarının bulunduğu Batman ve Midyat bölgesindeki köylere yerleştirildi.

Êzidi aileler, katliamdan kurtulmak için kaçtıklarını, geride ailelerini bıraktıklarını ve onlardan bir haber alamadıklarını söylediler.

Şengal ve Şêxan'dan kaçan Êzidi aileler şunları anlattı:

Menal Heci (22): Şêxan'dan kaçtık. Ancak üzerimizdeki elbiseyi alabildik. Her şeyimiz orada kaldı. Halkımızdan öldürülenler oldu. Bunu görünce kaçmak zorunda kaldık. Çünkü elimizde silahlarımız yoktu. Annem, babam, amcam halen oradalar. Ne oldular, nereye gittiler bilmiyorum. Yaşayıp yaşamadıklarından da haberim yok.

Elmas Hesen Xıdır (25): Şengal'in Tılezêr bölgesinden kaçtık. 3 çocuğum ile kaçabildik sadece. Annem, babam, kardeşlerim hep orada. Onlar dağa kaçtılar. Önce kadın ve kızları kaçırdılar. Daha sonra DAİŞ katliama girişince yüksek yerlere çekildik. Burada da katliam yapacaklardı. Ancak sonra YPG'liler Rojava üzerinden sınırı geçip yardımımıza geldi. Onlar olmasaydı hepimiz ölmüştük şu an. Bizi güvenli bir şekilde araçlarla Rojava'ya götürdüler, oradan da Derik ilçesi üzerinden Sêmalka'daki köprü üzerinden Kürdistan'a geçtik. Şu an buradayız, sonumuz ne olur bilmiyoruz. Ailemden haber alamıyorum. Çaresiz bir şekilde bekliyoruz.

Haci Kasım (55): Şengal'den kaçtık. DAİŞ ilçe dışındaki köylere girince halkın çoğu kaçmaya başladı. Herkes evini terk ederek kaçtı. Sonra DAİŞ gelince tek tek evleri tespit edip burada bazılarını öldürdü, kimi kadınları kaçırıp Telafer'e götürdüler. Yüzlerce kadın ve kız şu an Telafer'de DAİŞ'in elinde. Onları zorla Müslüman yapıp kendilerine nikahlayacaklarını söylüyorlar.Bizler iki gün Şengal'de aç susuz bekledik. Sonra YPG'liler geldi, onlar bizi oradan kurtardı. Rojava'ya geçtik, daha sonra oradan Kürdistan bölgesine geçtik. Şu anda benim ailemden 40'dan fazla kişiden haber alamıyorum. Halen dağdalar mı,DAİŞ mi onları öldürdü, yoksa çöle mi sığındılar hiç bir bilgim yok. Burada yakınlarımız vardı. Taksiciler bizi Zaxo'dan buraya getirdi bir ücret almadan. Sağ olsunlar. Silopi'den de yine Midyat'taki yakınlarımız araç parasını karşıladılar ve buraya gelebildik.

Raziye Eli (44): Şêxan'dan kaçıp geldik. 2 yaşındaki kızım Dılin Hızni'nin pasaportu olmadığı için peşmergeler Türkiye'ye geçişine izin vermedi. Ben ve 2 çocuğum geçtik. Ancak eşim, çocuğum ve kaynanam o tarafta kaldı. Bunların geçişlerine izin vermediler. Eşim ve çocuklarım ile anne ve babamdan haber alamıyorum. Ne telefonla ne de başka bir yolla ulaşamıyorum onlara. Yaşayıp yaşamadıklarını da bilmiyorum.

Nuhat Şema: Katliamdan kaçıp geldik buraya. Tüm eşyalarımızı, malımızı, paramızı hepsini Şêxan'da bıraktık. Ancak canımızı kurtarabildik. Şengal'e DAİŞ'in saldırmasından sonra Şêxan'a da saldırı olunca korkudan kaçtık. Bize acıyıp araç sahipleri kamyonetlerle sınır kapısına getirdi. Oradan da bu köye geldik.

Sevê Gavan Elo (32): Tılezêr'den geliyoruz. Çocuklarımın pasaportu olmadığı için geçişlerine izin verilmedi. Kaynanam çocuklarımı yanına alarak Duhok'a döndü. Şu an onlardan bir haber alamıyorum. Ben buradayım, çocuklarım ve ailem orada. Ne olacak bundan sonra bilmiyorum.

Aldê Xıdır: Biz kaçıp kurtulduk ama geride kalanların ne olduğunu bilmiyoruz. Ailemle birlikte 7-8 kişinin Beadrê'de bir eve sığındıklarını biliyorum en son. Onun haricinde bir haber alamıyorum.

Buşra Şemmo (20): Annem, babam, kardeşlerim hepsi orada kaldı. DAİŞ saldırdıktan sonra hepimiz kaçtık. Ailemi kaybettim. Nereye gittiklerini bilmiyorum. Şu an açlarmı, susuzlarmı, yaşıyorlarmı bilgim yok.

Sağolsun hayır severler bize yardım edip buraya kadar getirdi. Önce aileme kavuşmak istiyorum. Ondan sonra da ne Irak'ta ne de burada kalmak istiyorum. Avrupa bizi kabul ederse iltica edeceğiz. Şêxan'da tanıdığım onlarca aile vardı. DAİŞ saldırdığında onlar kaçamadılar. Akıbetleri konusunda bilgim yok.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.