Şemdinli çevresinde iki haftadır süren askeri operasyonların -beklenmedik- bir karşı saldırıyla son bulması acıları katlıyor.
Yaşananlar Vietnam’ı çağrıştırıyor!
Her defasında daha fazla askerle PKK’ya daha fazla kayıp verdiriliyor, ama sonuç değişmiyor.
Türkiye 1990’lardaki batağa yeniden saplanıyor.
Geçimli’de 8 şehit verilmese muhtemelen Şemdinli’de öldürülen PKK’lıların sayısı açıklanmayacaktı.
Başbakan Erdoğan ATV’de 115 teröristin ‘etkisiz hale getirildiğini’ duyurdu.
Ancak bunu söylerken ‘İpin ucu düşmanda’ diyerek Suriye’yi hedef gösterdi.
İktidara göre PKK’nın artan saldırılarında ‘Kuzey Suriye’deki gelişmeler ve ‘Esad rejimi’ var. Eğer öyleyse bunda şaşılacak bir şey yok. Hükümet sınıra tankları yığıp, Suriye’yi işgal edecekmiş havası yaydıkça Şam da ‘düşmanımın düşmanı dostumdur’ yaklaşımından hareketle PKK’ya alan açıyor.
Yine de gözden kaçırılmaması gereken bir olgu var:
Geçimli Karakolu, Kuzey Irak sınırında ve pek de öyle ‘kuş uçmaz kervan geçmez’ bir noktada değil.
Karakol baskına uğramadan önce PKK’lılar ‘Kurudere mevkiinde’ yol kesip Türkiye gazetesinden iki muhabiri alıkoyuyor. ‘Tarihi bir ana tanıklık edeceksiniz’ diye Geçimli saldırısı başladığı anda yardıma gelen askeri araçları havaya uçurmaya çalışıyorlar.
PKK yola mayın döşeyecek zamanı nasıl buluyor?
Helikopterler gelene dek karakolda
8 şehit nasıl veriliyor?
İstihbarat zaafından, çöken duvara her defasında tartışılan ‘ihmaller’ Geçimli’de de gözleniyor.
PKK’lılar kamyonetle gelmişler!
En acısı da çatışma ortamında eşini telefonla arayan Uzman Çavuş Kamil Çelikkaya’nın son sözlerinin, ‘Her yerden saldırıyorlar. Hakkını helal et Elif’im’ olması.
Terhisine 17 gün kala şehit olan Metin Çevik’in babası Recep Çevik şunları söylüyor:
“Bayramdan sonraki gün, 22’sinde tezkere alacaktı. Gelmemiz çok zor, diyordu. Yollar mayın dolu, helikopter düşüyor, terörist karşımızda, diyordu. Baskın olacağı yönünde ihbarlar geliyormuş. Biliyorlarmış yani. Kaç gündür tetikte bekliyorlardı. Resmen söylenmiş. İhmalkârlık işte. Benim oğlum ve askerlerimiz av, PKK da avcı. Biz çocuklarımızı oraya av olarak gönderiyoruz.”
Daha ne desin acılı baba!
30 yıldır süren savaş bitmiyor.
Bitirilemiyor!
1 Mart tezkeresiyle ABD’nin Irak işgaline, TSK’nın Kuzey Irak’a girmesine bağlanan umutlar bu kez Suriye cephesine odaklanıyor.
Eski Genelkurmay Başkanı Özkök, iktidarı cesaretlendiriyor:
“Tezkere geçseydi, Kuzey Irak’ta ‘tampon bölge’ kuracaktık,” diyor.
Roller değişiyor!
O zaman ABD istekli hükümet ve asker temkinliydi. Şimdi ABD isteksiz, Hükümet Suriye’ye müdahaleden yana.
‘Çuval’dan ‘beyzbol sopası’na geçiş bile değişen pozisyonların simgesi değil mi?