Vatandaş Abuzer'in 1 Mayıs'ı

Soner Barbaros / Evrensel

O gün tüm gece çalıştım. İşyerinde biraz uyumaya çalıştım ama nafile. Sabahın köründe sağa sola gaz bombaları fırlatan polis sürüleri ve siren gürültüleri nedeniyle uyandım. Nedir bu hal diyerek binadan aşağı indim. Havada bir helikopter dolanıp duruyordu meydana doğru ilerleyen insanları takip etmek istedim. Beşiktaş’ın tüm ara sokaklarını navigasyon aracılığıyla tek tek kapatan polis şebekeleri... Kimseye geçit vermiyorlardı. Sokak aralarından epeyi dolanarak insan kalabalığına erişebildim. İşyeri yönetim kurulu başkanı 10 dakika muhabbetten sonra Beşiktaş Spor Kulübü taraftarlarının pankartlarını gördüm. Yanlarına yaklaştım. Bir süre atmosferlerinde yer aldıktan sonra yakın takibi bıraktım ve yolun karşısındaki satıcıdan aldığım pilavı, gazoz eşliğinde yedim.

İMAM KAPIYI KAPATINCA

Bir kaç dakika sonra bir panik havası başlayıverdi. Gazoz şişesini fırlatıp Allah sizin belanızı deyip Abbas Ağa’ya doğru yola koyuldum. Vahşice atılan gaza dayanamayıp bayılıp düşen, ayağı takılan, ağlayan, bağıran ve öte yandan da soğukkanlıca olayı yönlendirmeye çalışan insanlarla beraber kendimi, kapısı açık bırakılmış apartmanlardan birinin çatı katında buldum. Ortalık aşırı kalabalıklaşmaya başlayınca yürüyebileceğim kanaatine vararak Abbasağa Camiiden yokuş yukarı ilerlemeye başladım. Aşırı gaz ve polisin abuk sabuk saldırıları nedeniyle olay yerinden uzaklaşamayan bir grup insanla beraber camiye sığındım. İmansız imam, caminin kapısını kilitleyince bahçede oturmak zorunda kaldım. Bahçenin alt katında bulunan abdest çeşmesinde yüzümü yıkadım. Tekrar yukarı çıktım ve olayların yatışmasını bekledim.

Bahçedeki banklarda insanlar sessizce oturmaya ve olayların yatışmasını beklemeye başladı. Bir süre sonra kaçışan daha fazla insan camiye sığınınca oradan çıkmayı düşündüm. Ancak içeriye dalan burnu nefretten kızarmış uzun boylu sakallı açık tenli hafif sarışın polis amirince kimliklerimize el konuldu. Ekiplerin yolumuza gaz bombası atması nedeniyle buraya sığınmak zorunda kaldık dememe rağmen bir yerlerden politik bir talimat aldığını açıkça belli ederek kimlikleri toplamaya ve camiye sığınmış tüm insanları yaşına aldırış etmeksizin gözaltına almaya başladı. Polis amiri bir yandan da bahçede eylemle alakası olmayan şişe çöp kağıt vb... bir çok eşyanın toplanmasını emretti.

FARK GÖZETMEDEN GÖZALTINA ALDILAR

Haziranda atama beklediğimi, eylemlerden uzak durmaya çalıştığımı ve hemen yukarıda Elektrik Mühendisleri Odası'nda geçici işçi olarak çalıştığımı ifade etmeme rağmen yine de gözaltı gerçekleştirdiler ve iğrenç kokan polis aracına bindirildim. Havalandırması olmayan aracın camından polis muamelelerini izlemeye başladım. Öfkeli polisler tarafından küfürler eşliğinde daha fazla insan gözaltına alınmaya çalışılıyordu. Ekip otolarını doldurmak için ellerinden geleni yapıyorlardı. İnsanlara geçecek yer bırakmadıkları için insanlar polislerin arasında kalıyordu. İnsanların üzerine yönelen inanılmaz baskı yüzünden ortaya çıkan panikte insanlar çözümsüz kalmıştı. Sakince polis barikatını geçmek isteyen insanları, tek ya da kalabalık fark etmeksizin aldılar. Belli ki uzun süredir dile getirilen İç Güvenlik Yasası’nı somut şekilde uyguluyorlardı. Bazı polis amirlerinin nefretleri yüz ifadelerinden okunabiliyordu. Özellikle bizim ekibin başında bulunan amirin yüzlerce kişinin otobüslere koyulup gözaltına alınması için özel çaba harcadığını iddia edebilirim.

Bir süre sonra bir adamın polis otobüsüne yaklaşıp kapıların açılmasını söylediğini ve beni de gözaltına alın dediğini duydum. Aracın hızlanması ile beraber adamın da hızlandığını ve aracın ön camını yumruklaması hızlandı. Aracın durmaması üzerine sağlam bir yumrukla otobüsün camı toz duman olmuştu. Ardından camı patlatan kişinin Milletvekili Aykut Erdoğdu olduğunu öğrendim. CHP’li bir vekilden böyle bir destek görmek pozitifti. Haksızlığa uğramış biri olarak bu kadar kolayca haksızca gözaltına alınmak pek akıl kârı değildi zaten.

Olayların ardından Kabataş iskelesinde bir süre bekletildik. Polislerin tacizleri ve ciddiyetsiz davranışları mide bulandırıcıydı. Çoğu ergen tavırları ve daha yaşlı olanların da ukala tavırları vardı. Araç Vatan Caddesi’ndeki emniyete doğru yola koyuldu. Tuvaletleri gelen insanlara müsaade edilmiyor aracın arkasında işemeleri salık veriliyordu. “Ölsen de seni dışarı çıkaramam” diyenlerden “Al şu şişeyi arkada işe” diyenlere kadar bir çok saçmalıkla karşılaştım.   Daha da vahimi aramızda araçta Almanya vatandaşı birinin olmasıydı. Anlaşılan polis önüne geleni almıştı. Korku akıllarını ele geçirmişti.

Lanet derecede sıcak olan araç, saatlerce bekledikten sonra Vatan Emniyete doğru harekete geçti. Araç tıka basa doluydu. Daha önce bir polis bir vatandaşın bindirildiği araçlarda daha çok sayıda insan mağdur olsun diye pek fazla polis yer almamıştı. Sadece kapı girişlerinde birer polis vardı.

NEYSE Kİ İMTİNA ETTİM

Vatan’da uzun süre bekletildik. Daha önce tanıdığım arkadaşlar yol kenarında bana bakıp Soner’i nasıl almışlar ya diye şaşkınlıkla bakakaldılar. Ben de onlara gülümsedim ve her şey yoluna girecek diye kendimi avutmaya başladım, soğukkanlılığımı korumaya çalıştım. Eylemle alakası olmayıp alınmak canımı iyice sıkıyordu.

Polislerden bazıları iyi davranmaya çalışıyor ancak bir öteki de olsa mutlaka sözlü ya da fiziksel olarak kaba davranışlara maruz kaldık.

Bütün bu kaba davranışlar sürerken bize tutanaklar imzalatıldı. Bana dönük hazırlanan tutanağı okuyunca şok oldum. Polis ekibindekilere ne yapmam gerektiği ile ilgili bilgi verdim. İmtina ediyorum yazmamı söylediler. Ben de imtina ediyorum yazdım ve yerime oturdum.

Tutanaktaki suçlamaları gördüğümde şaşa kaldım. 1 Mayıs’a katılmak, slogan atmak vb...

Neyse ki imtina ettik ve ardından akşama kadar Vatan emniyette bekletildik. artık orada ben değil biz olmuştuk. Çünkü polis herkese aynı muameleyi yaptığında bizleşmiştik. Vatan’dayken polis otosuna Aykut Erdoğdu’nun gelmesi bizi rahatlatmıştı. Haksız yere gözaltına alan bizlere sahip çıkması destek olması nedeniyle araca girdiğinde coşkuyla onu alkışladık.

BANA HAZIRLANAN POŞET

Sigara içmek isteyenlere sigara içirilmiyordu. Polisler ise camın karşısında püfür püfür sigara içiyordu. Sigara alışkanlığı olan gençler oldukça öfkeleniyorlardı sigarasızlığa. Araçta bulunan polisler bize kendi mağduriyetlerini anlatıp duruyorlardı: “Size gaz atmak istemeyiz. Biz daha çok maruz kalıyoruz. Siz kaçıyorsunuz biz kaçamayız orda durmak zorundayız. Maske de takamıyoruz...” Dört günlük gözaltı süresince gördüğüm en aptalca şey polislerin mağduriyetlerini dinlemekti. İstiyorlardı ki birileri yukarıdan kendilerine sendika bahşetsin.

Akşam üzeri çok fazla sayıda kişinin gözaltına alınması nedeniyle farklı ilçe şubeleri nezarethanelerine nakledileceğimiz haberi geldi. Kimlerin nerede kalacağı ile ilgili ayarlama yapılıyordu. Fakat süreç işlerken araçtaki kişilere bilgi ulaştırılmamaktaydı.

İsimler okunarak tek tek farklı araçlara alındık. Araçlara alınırken üzerimizde bir şey olmadığı halde “Üstünde çanta var mıydı?” diye sordular. “Şaka mı yapıyorsunuz?” dedim. “Hadi var mı yok mu?” diye cevapla dediler. “Yok tabi” dedim. Gayrettepe’ye gitmek üzere hazırlanan polis minibüsüne bindirildim. Aracın ön tarafında beyaz poşetlere çeşitli eşyalar koyup ağızlarını bağlıyorlardı. Ardından benim adımın geçtiğini duydum ve beyaz bir poşete benim olduğu ileri sürülen eşyaların olduğu beyaz poşetin üstünde adımı gördüm.

Tesadüf orada bulunan ve beni gözaltına alan polise beni hatırlayıp hatırlamadığını sordum. Hatırladığını söyledi. Ona o esnada üstümde eşya olup olmadığını sordum. “Yoktu” dedi. Neden poşet hazırlandığını sorduğumda bilmediğini söyledi. Anlaşılan pek umurunda da değildi. İş bitsin de eve gidelim dinleneyim diye düşünüyordu. Belki vicdanıyla yüz yüze gelemiyor hiç bir şey düşünmek istemiyordu.

Dışarıda poşetleri ayarlayan ekiplere baktım ve nasıl bir anlayış, düzmece poşetler ayarlanıyor, şaka gibi... Ortalıkta buldukları şeyleri milletin adına poşetleyip dolduruyorlar.

Bunu dile getirirken polis amiri sert şekilde bana baktı, ben de ona aynı ölçüde baktım, yüzünü geri çevirdi. Bunca kişinin gözaltına alınmasının sahte delillerle de olsa somut delilleri olmalıydı. Yoksa bu kadar insanı niye hangi akılla gözaltına aldınız diye sorarlardı.

ASTIM İLACINI DA ALDILAR

Bir süre sonra Gayrettepe Emniyet Müdürlüğüne doğru yola çıktık. Aracın içerisinde gece vakti saatlerce soğukta bekletildik. Sonra nezarethanede kendimize zarar vermememiz bahane edilerek üstümüzde elbiseler dışındaki bütün eşyalara el koyuldu. Gözlükler ve astım ilaçları da dahil. Telefonumu vermeden önce nezarethanede olduğumu kardeşime ilettim. Ardından üzerimizi son kez arayarak nezarethaneye sokulduk.

Ve dört günlük esaret dönemi başlamış oldu. Dört duvar arasında, izinle tuvalete gidilen, vakti geçmiş ekmekler ve horlayan insanlar eşliğinde geçen dört gün. Sadece sabah kontrolü için götürüldüğümüz adlı tip kontrolleriyle dışarıyı görebiliyorduk. Ne sigara içebiliyor ne de istediğiniz zaman tuvalete gidebiliyordunuz. Tuvalete gitmek için defalarca yüksek sesle bağırmak zorunda bırakılıyorlardı. Nezarethane görevlileri oturdukları koltuktan ikide bir kalkmamak için içerideki insanları korkutuyor ve bir şey istemelerinin önüne geçiyorlardı. Bu nedenle iki defa tuvalet ihtiyacını bir defada gidermek mecburiyetinde bırakılıyorduk. İçeridekilerin çoğu gençti. Ellerini duvara vuranlardan, demirleri yumruklayanlara kadar bir çok genç öfkeliydi. Bugün yarın derken koca beş gün geçmişti. Son gün şubelerde parmak izlerimiz alındı ve ifadelerimiz talep edildi. Avukat olmadan ifade vermeyecektim. Tutanağı okudum.

BU BİR EKİP İŞİYDİ

Bir tane bile slogan atmamıştım, beni orada tek heyecanlandıran sadece Beşiktaş taraftarları olmuştu o da en fazla 5 dakika sürmüştü. O kadar yorgundum ki o gün coşkulanmam olası bile değilken tutanakta kırmızı maskeyle yüzünü örtmüş şekilde eyleme katıldığım ileri sürülüyordu. Şaka gibi. Aslında bu bir şaka değildi bu polislerin işin kolayına kaçarak ortalıkta topladıkları delilleri üzerimize yazmışlardı. Cami avlusunda topladıkları onca eşya gözaltına alınan insanların üzerine yıkılmaya çalışılıyordu. Şok oldum. Bunu yapanın kim olduğunu aramak boşa çabaydı. Bu bir ekip işiydi. Bu bir çeşit provokasyon ve politik bir tutumdu. Avukatıma üzerimde hiç bir şey olmadığını ve bunun resmen bir komplo olduğunu söyledim. Bırakılmayı beklerken en az iki yıldan başlayan bir suçla itham edilmek beynimde kıvılcımlar yarattı. İçeride haksız yere günlerce durmak insanda bir nefret uyandırıyordu. Dışarıda neler olup bittiğine dair küçük bilgi kırıntıları, tahminler derken son gün benim bulunduğum nezarethanedeki insanların çoğu ifade vermeden salıverildiler. Ancak koca dört gün içeride tutulduğumuz gerçeğini değiştirmeyecek bu.

* 'Vatandaş Abuzer', Yücel Sarpdere’nin Evrensel Basım Yayın'dan çıkan romanı

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.